Ik denk dat iets wat eerst heel erg een-ver-van-m'n-bed-show was...
nu iets is dat je voelt.
Dus als ik nu iets hoor op het nieuws over: 'Raqqa is terugheroverd op IS'...
dan denk ik aan Diana's broer, die ontvoerd is in 2014.
Niemand weet waar hij is gebleven. Waarschijnlijk is hij meegenomen door IS.
Nu is het 't persoonlijke verhaal van één vluchteling waar je aan moet denken...
maar wat natuurlijk symbool staat voor wat heel veel mensen hebben meegemaakt.
Ik heb het gevoel dat ik heb meegewerkt aan iets dat maatschappelijk relevant is.
Dat de kracht van het persoonlijke verhaal van deze mensen die zijn geportretteerd...
echt een impact kan maken op hoe jij naar de wereld kijkt...
en hoe jij je verhoudt tot bijvoorbeeld vluchtelingen.
En misschien dat dit ook kan zorgen voor een iets opener houding.
Ik ben Lara, ik ben 24 jaar...
en ik ben betrokken geweest bij de research van Echoes of IS.