Toen ik een jaar of vijftien was, heb ik ervaren dat in de vriendengroep...
een vriend, op een gegeven moment, zich begon te distantiëren van ons.
En de persoon in kwestie, dus die vriend, ging 't hebben over religie, over identiteit.
En op z'n zachtst gezegd, merkten wij dat hij aan het radicaliseren was.
Wij hebben geprobeerd om diverse gesprekken met hem te voeren.
Uiteindelijk hebben alle pogingen die wij hebben gewaagd niet gebaat...
om hem als vriend te houden.
Achteraf gezien, nu ik terugkijk naar die periode...
en dan realiseer ik me dat ik wel een beetje vatbaar was voor zijn boodschap.
Ik ben toen in een proces terechtgekomen, waarbij ik in het begin zijn kant op neigde.
Met hem meeging, omdat ik vrijwel niks wist over religie.
Maar omdat ik de juiste personen om me heen had...
is het mij toch gelukt om op een andere manier met het onderwerp om te gaan.
En sinds ik dat heb gedaan, heb ik expliciet ervoor gekozen...
om op basis van de negatieve ervaringen die ik heb ervaren...
om dat om te zetten naar iets positiefs...
door daar op professioneel niveau iets mee te doen.
Toen ben ik bij SPIOR gaan werken.
Ik heet Dogukan, ik ben 25 jaar jong...
en ik begeleid gesprekken met jongeren over verschillende onderwerpen.